Mart 2011'deki Doğu Japonya Depremi'nin bir ay sonrasında, Nagoya'dan bir gazeteci arkadaşımla birlikte Miyagi'deki tahliye merkezlerini ziyaret ettim. Bir ilkokul spor salonunu bana gezdiren küçük bir çocuk, en son büyük okul bahçesini işaret ederek şunu söyledi — bölgedeki pek çok insanın yüreğindeki sözü dile getiriyordu:

"Oraya geçici konutlar kurulması altı ay ile bir yıl alacakmış. Bu kadar soğuk bir yerde, bu kadar uzun süre böyle yaşamak... Aklım almıyor. Daha hızlı yapılamaz mı?"

Ertesi sabah Nagoya'ya döner dönmez harekete geçtim. Yapı malzemeleri, statik, çevre mühendisliği ve uygulama alanlarındaki uzmanları ve öğrencilerimi bir araya getirerek araştırma-geliştirme sürecini başlattım.

Bugün bu teknoloji; afet konutlarının çok ötesine geçti. Amacımız tek: esnek, hızlı ve erişilebilir mimariyi dünyanın her köşesindeki insanlara ulaştırmak.